Herbata chińska

Assam, Darjeeling, Nilgiri – indyjskie herbaty to marki znane na całym świecie, a chai pije się tu na każdym rogu.

Wiecznie zielony krzew lub niewielkie drzewo o skórzastych, ząbkowanych liściach i białych kwiatach z pękiem żółtych pręcików. Na plantacjach przycina się je do wysokości ok. 1 m, tworząc równe „stoły”, z których zrywa się dwa młode liście i pączek. Odmiana assamska (var. assamica) ma duże liście i daje mocny, ciemny napar, a chińska (var. sinensis) – drobniejsze liście, lepiej znoszące chłodny klimat gór. Herbata potrzebuje obfitych opadów, kwaśnej gleby i dobrze zdrenowanych stoków.

Znaczenie w kraju

Indie są drugim producentem herbaty na świecie; dziką herbatę assamską odkryli tu Brytyjczycy w latach 20. XIX w., a dziś słodka herbata z mlekiem i przyprawami – masala chai – jest narodowym napojem.

Występowanie

Największe plantacje w dolinie Brahmaputry w Asamie i w Bengalu Zachodnim (Darjeeling, Dooars), a na południu w górach Nilgiri i w okolicach Munnaru; mniejsze w Himachal Pradesh (Kangra), Tripurze i Sikkimie.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)