Dąb szypułkowy

Kongeegen, „Królewski Dąb” na Zelandii, liczy według szacunków 1500–2000 lat i może być najstarszym dębem w północnej Europie.

Dąb szypułkowy to okazałe drzewo o szerokiej, nieregularnej koronie i grubym pniu, dorastające do 30–40 m wysokości. Ma liście o zaokrąglonych klapach na bardzo krótkich ogonkach, a żołędzie wiszą po kilka na długiej szypułce. Rośnie wolno, ale może żyć ponad tysiąc lat; stare dęby są ostoją setek gatunków owadów, grzybów i porostów. Jego ciężkie, trwałe drewno, bogate w garbniki, ceniono w budownictwie, szkutnictwie i bednarstwie.

Znaczenie w kraju

Wikingowie budowali swoje okręty głównie z dębiny – pięć z nich, zatopionych w fiordzie Roskilde około 1070 roku, można oglądać w tamtejszym Muzeum Łodzi Wikingów. Najsłynniejszym duńskim drzewem jest Kongeegen w lesie Nordskov koło Jægerspris, rosnący w sąsiedztwie innych sędziwych dębów.

Występowanie

W całym kraju w lasach liściastych, zagajnikach i na skrajach pól; najwięcej starych dębów rośnie na Zelandii (Jægerspris Nordskov) i we wschodniej Jutlandii, a na ubogich glebach zachodniej Jutlandii tworzy niskie, karłowate zarośla (egekrat).

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)