Dąb szypułkowy

Drzewo słowiańskiego boga gromu – w Puszczy Białowieskiej i na Polesiu rosną dęby liczące kilkaset lat.

Dąb szypułkowy to potężne, długowieczne drzewo dorastające do 35–40 m, o rozłożystej koronie i grubej, głęboko spękanej korze. Ma klapowane liście na krótkich ogonkach i żołędzie osadzone na długich szypułkach. Rośnie na żyznych glebach w grądach, łęgach i dąbrowach, często z domieszką grabu, lipy i klonu. Jego twarde, trwałe drewno od wieków służyło w budownictwie, bednarstwie i meblarstwie, a stare dęby są siedliskiem rzadkich chrząszczy, porostów i grzybów.

Znaczenie w kraju

W dawnych wierzeniach Słowian wschodnich dąb był drzewem boga gromu Peruna, a święte dęby otaczano czcią jeszcze długo po chrystianizacji. Najstarsze i największe białoruskie dęby rosną w Puszczy Białowieskiej i w dąbrowach Polesia nad Prypecią.

Występowanie

W całym kraju, najliczniej na południu – w dąbrowach i łęgach Polesia nad Prypecią – oraz w Puszczy Białowieskiej w obwodzie brzeskim; na północy rośnie jako domieszka w lasach mieszanych.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)