Sosna syberyjska

„Syberyjski cedr” to królowa tajgi – drzewo żyjące do 800 lat, którego orzeszki od wieków żywią ludzi i zwierzęta Syberii.

Okazałe drzewo iglaste osiągające 35–40 m wysokości, z igłami zebranymi po pięć w pęczkach. Duże szyszki dojrzewają przez dwa lata i zawierają jadalne, bogate w tłuszcz nasiona, tzw. orzeszki cedrowe. Ich głównym roznosicielem jest orzechówka, która ukrywa zapasy w ziemi – zapomniane nasiona kiełkują w nowe drzewa. Rośnie w górskiej i nizinnej tajdze, często w domieszce z jodłą, świerkiem i modrzewiem. Mimo potocznej nazwy nie jest prawdziwym cedrem.

Znaczenie w kraju

Orzeszki „cedrowe” są w Rosji przysmakiem i ważnym produktem eksportowym, a zbiór szyszek to tradycyjne zajęcie mieszkańców tajgi. Lasy cedrowe, zwane „kiedrowniki”, uchodzą za najbardziej dostojną odmianę syberyjskiej tajgi.

Występowanie

Od Republiki Komi i Uralu przez tajgę Syberii Zachodniej i Środkowej po góry Ałtaju i Sajanów, okolice Bajkału i zachodnią Jakucję; najwięcej w obwodzie tomskim, Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym i Kraju Krasnojarskim.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)