Sosna syberyjska

Jesienią w tajdze Chentej i Chubsugułu zbiera się szyszki sosny syberyjskiej – prażone orzeszki to ulubiona mongolska przekąska.

Okazałe drzewo iglaste dorastające do 30–40 m, o gęstej, ciemnozielonej koronie i szarobrązowej korze. Miękkie igły, długości 6–13 cm, wyrastają po pięć w pęczku. Duże, jajowate szyszki dojrzewają w drugim roku i nie rozsypują się na drzewie – kryją bezskrzydłe, jadalne nasiona, zwane orzeszkami cedrowymi, bogate w tłuszcz i białko. Drzewo rośnie powoli, dożywa kilkuset lat i dobrze znosi surowy klimat kontynentalny; jego nasiona roznoszą m.in. orzechówki i wiewiórki.

Znaczenie w kraju

Po modrzewiu sosna syberyjska jest jednym z głównych drzew lasotworczych Mongolii, a zbiór jej szyszek to ważne jesienne źródło dochodu mieszkańców północnych ajmaków. Orzeszki khush sprzedaje się na targach w całym kraju, a lasy cedrowe chroni m.in. obszar ściśle chroniony Chan Chentej i Park Narodowy Chubsuguł.

Występowanie

Rośnie w górskiej tajdze północnej Mongolii – w górach Chentej (ajmaki chentejski, centralny i selengijski), wokół jeziora Chubsuguł oraz w północnym Changaju (ajmaki północnochangajski, bulgański i dzawchański).

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)