Sosna limba

Limby to tatrzańscy weterani – rosną tuż pod granicą lasu, żyją kilkaset lat i wytrzymują mrozy, wichury i lawiny.

Drzewo iglaste dorastające do 20–25 m, w górach często o powyginanym, wielowierzchołkowym pokroju. Ma igły zebrane po pięć w pęczkach i jajowate szyszki, które nie otwierają się same – jadalne, bezskrzydłe nasiona wydobywają z nich i rozsiewają orzechówki. Rośnie bardzo wolno i może żyć 500–1000 lat. Drewno limby jest miękkie, aromatyczne i bardzo cenione w rzeźbie oraz meblarstwie, a jego zapach odstrasza mole.

Znaczenie w kraju

W Tatrach limba to relikt epoki lodowcowej, objęty ścisłą ochroną. Jej skręcone, srebrzyste pnie przy górskich stawach, jak Popradzki Staw czy Zielony Staw Kieżmarski, należą do najbardziej charakterystycznych widoków słowackich gór.

Występowanie

W górnym piętrze lasu i strefie kosodrzewiny Tatr Wysokich i Bielskich (kraj preszowski) oraz Tatr Zachodnich (kraj żyliński); nieliczne stanowiska także w Niżnych Tatrach.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)