Brzoza pożyteczna

Himalajska brzoza wyznacza górną granicę lasu, a na jej papierowej korze spisywano niegdyś święte teksty.

Drzewo dorastające do 20 m, o białej, kremowej lub różowawej korze, która złuszcza się cienkimi, papierowymi płatami. Liście są jajowate i ząbkowane, a kwiaty zebrane w kotki. Tworzy lasy brzozowe i brzozowo-różanecznikowe na wysokości ok. 3000–4300 m, często jako ostatnie drzewo przed strefą krzewów i łąk alpejskich, dobrze znosząc mróz i grubą pokrywę śnieżną. Wytrzymała, wodoodporna kora służyła w starożytności jako materiał piśmienny – na niej zachowały się jedne z najstarszych rękopisów sanskryckich i buddyjskich.

Znaczenie w kraju

Bhojpatra ma w Nepalu znaczenie rytualne – jej korę wykorzystuje się w hinduistycznych ceremoniach i do pisania amuletów; lasy brzozowe stabilizują stoki i chronią wsie przed lawinami.

Występowanie

W wysokich górach wzdłuż całego łańcucha Himalajów na wysokości ok. 3000–4300 m, m.in. w rejonie Everestu, Langtangu, Annapurny i w Karnali.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)