Piwonia obca

Według legendy czerwone piwonie wyrosły z krwi rycerzy poległych w bitwie na Kosowym Polu w 1389 roku.

Bylina wysokości 40–60 cm, z grubymi, bulwiastymi korzeniami i głęboko podzielonymi, błyszczącymi liśćmi. W maju rozwija pojedyncze, miseczkowate kwiaty o intensywnie czerwonych, lśniących płatkach i pęku żółtych pręcików w środku. Owocem są owłosione mieszki z dużymi, czarnymi nasionami. Rośnie na suchych murawach, w zaroślach i widnych lasach dębowych na Bałkanach i w zachodniej Azji Mniejszej. W wielu krajach jest gatunkiem chronionym.

Znaczenie w kraju

„Kosowski božur” to w tradycji serbskiej najważniejszy kwiatowy symbol Kosowa, a jego stanowisko na wzgórzu Gazimestan, miejscu bitwy z 1389 roku, objęto ścisłym rezerwatem. Albańska nazwa „lulegjaku” – „kwiat krwi” – również nawiązuje do jego barwy.

Występowanie

Na suchych murawach i w zaroślach równiny Kosowego Pola – najsłynniejsze stanowisko leży na wzgórzu Gazimestan koło Obiliqu; rozproszone populacje także w okolicach Prisztiny, Lipljanu, Vučitrn i Ferizaju.

Więcej: Wikipedia (en)