Sosna alepska

Sosna alepska to najpospolitsze drzewo leśne Algierii – sadzono ją m.in. w „zielonej zaporze”, która miała powstrzymać pustynię.

Iglaste drzewo z rodziny sosnowatych, dorastające do 15–25 m, o często krzywym pniu, srebrzystoszarej, z wiekiem rdzawobrązowej korze i nieregularnej, ażurowej koronie. Ma cienkie, jasnozielone igły długości 6–12 cm, wyrastające po dwie w pęczku. Szyszki pozostają na drzewie latami i często otwierają się dopiero pod wpływem wysokiej temperatury, np. podczas pożaru. Jest najbardziej odporną na suszę sosną basenu Morza Śródziemnego.

Znaczenie w kraju

Lasy sosny alepskiej zajmują największą powierzchnię spośród wszystkich lasów Algierii, porastając góry Atlasu Tellskiego i Saharyjskiego. W latach 70. XX wieku rozpoczęto sadzenie „zielonej zapory” (barrage vert) – pasa zalesień biegnącego przez cały kraj na skraju pustyni, złożonego głównie z tej sosny.

Występowanie

W górach Atlasu Tellskiego i Saharyjskiego – od Tilimsanu i Saidy na zachodzie przez Al-Midiję i Dżilfę po góry Aures (Batina, Chanszala) i Tibissę – oraz w pasie „zielonej zapory” na skraju wyżyn.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)