Wawrzynek Blagaya

Pachnący wawrzynek, odkryty w 1837 roku pod Lublaną przez hrabiego Blagaya, uchodzi za pierwszą chronioną roślinę Słowenii.

Niski, płożący się krzew o skórzastych, odwrotnie jajowatych liściach skupionych na końcach pędów. Wczesną wiosną wytwarza kuliste pęczki kremowobiałych, bardzo silnie pachnących kwiatów. Rośnie w świetlistych lasach i zaroślach na wapiennym podłożu, zwykle na stokach wzgórz. Cała roślina jest trująca. Występuje na rozproszonych stanowiskach na Bałkanach, ale to w Słowenii została opisana i jest najbardziej znana.

Znaczenie w kraju

Wawrzynek odkrył hrabia Ursini-Blagay na wzgórzu Lovrenc koło Polhovego Gradca; wkrótce ruszyły tam tłumy zbieraczy, dlatego pod koniec XIX wieku objęto go ochroną – uchodzi za pierwszą chronioną roślinę na ziemiach słoweńskich.

Występowanie

Na rozproszonych stanowiskach w środkowej i południowej Słowenii; klasyczne miejsce to Polhograjsko hribovje pod Lublaną, inne m.in. na Kumie i w Dolenjskiej.

Więcej: Wikipedia (en)