Loroco

Pnącze, bez którego nie ma salwadorskiej pupusy – jego aromatyczne pąki kwiatowe łączy się z serem.

Wieloletnie, zielne pnącze z rodziny toinowatych (dawniej opisywane jako Fernaldia pandurata), o owalnych liściach i drobnych, kremowobiałych, rurkowatych kwiatach. Jadalne są niedojrzałe pąki i młode kwiaty o intensywnym, lekko ziołowo-kwiatowym aromacie. Dziko rośnie w suchych lasach i zaroślach Ameryki Środkowej, a w Salwadorze uprawia się je na podporach w przydomowych ogródkach i na plantacjach. Korzeń jest trujący, dlatego wykorzystuje się wyłącznie kwiaty.

Znaczenie w kraju

Pupusas de queso con loroco to jedna z najpopularniejszych odmian pupus – dania narodowego Salwadoru, które ma nawet własne święto państwowe. Loroco dodaje się też do ryżu, sosów i tamales; jest eksportowane w słoikach dla salwadorskiej diaspory.

Występowanie

Dziko w suchych zaroślach całego kraju; uprawiane głównie w zachodnich i środkowych departamentach, m.in. Ahuachapán, Santa Ana, La Libertad i San Vicente.

Więcej: Wikipedia (en)