Parocja perska

„Żelazne drzewo” z lasów hirkańskich ma tak twarde drewno, że tonie w wodzie, a jesienią jego liście płoną złotem i purpurą.

Drzewo dorastające do 20–25 m, często wielopniowe, o gładkiej korze łuszczącej się płatami i odsłaniającej plamy w kolorach szarości, zieleni i różu. Jesienią liście przebarwiają się kolejno na żółto, pomarańczowo i purpurowo. Kwitnie zimą lub wczesną wiosną drobnymi kwiatami bez płatków, z czerwonymi pręcikami. Jego niezwykle twarde i ciężkie drewno daje nazwę „żelazne drzewo”. Rośnie wyłącznie w lasach hirkańskich północnego Iranu i południowo-wschodniego Azerbejdżanu, a w Europie jest cenioną rośliną parkową.

Znaczenie w kraju

Parocja jest symbolem lasów hirkańskich, reliktu trzeciorzędu, który w 2023 roku – po stronie azerbejdżańskiej – dołączył do listy światowego dziedzictwa UNESCO. Do ochrony tych lasów utworzono Hirkański Park Narodowy.

Występowanie

Wyłącznie w lasach hirkańskich na stokach gór Tałysz i przyległej nizinie – w rejonach Astara, Lenkoran, Lerik, Masallı i Yardımlı, m.in. w Hirkańskim Parku Narodowym.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)