Dąb kaukaski

Pokręcone, odporne na wiatr dęby kaukaskie tworzą górną granicę lasu w górach Armenii – nawet na wysokości 2500 m.

Drzewo dorastające do 20 m, w wysokich partiach gór często karłowate i powyginane przez wiatr. Ma duże, głęboko wcinane liście, gęsto owłosione od spodu, oraz charakterystyczne, filcowato owłosione młode pędy i pąki. Żołędzie osadzone są w miseczkach z odstającymi łuskami. Gatunek bardzo odporny na mróz i suszę, rośnie na Kaukazie, w Zakaukaziu i północnym Iranie, tworząc jasne lasy w najwyższym piętrze leśnym. Drewno jest twarde i trwałe, cenione na opał i w budownictwie.

Znaczenie w kraju

Dąb kaukaski to główne drzewo górnego piętra armeńskich lasów i ważny element krajobrazu wokół Dilidżanu, zwanego „armeńską Szwajcarią”. W kraju o tak małej lesistości lasy dębowe chronią stoki przed erozją i są cennym źródłem drewna.

Występowanie

W górskich lasach północnego wschodu (Lori, Tawusz, okolice Dilidżanu) oraz w Sjuniku na południu; pojedyncze płaty także w Kotajku i Wajoc Dzor, zwykle na wysokości 1500–2500 m.

Więcej: Wikipedia (pl) Wikipedia (en)